RMO : ถ้ามีนักกีฬาบาดเจ็บจะต้องทำยังไงบ้างครับ
อ.กันยิกา : เวลามีนักกีฬาบาดเจ็บก็ขึ้นกับศักยภาพของเรา และนักกีฬาว่าบาดเจ็บเป็นอะไร ถ้าอยู่ในเกณฑ์ที่เรามีเครื่องไม้เครื่องมือเพียงพอ เราก็ให้การดูแลเองได้ แต่ถ้าหากนักกีฬาที่บาดเจ็บ ต้องการการดูแลที่มากไปกว่าอุปกรณ์ที่เรามี เราก็ต้องเป็นคนที่พานักกีฬาไปโรงพยาบาล แต่การที่จะพาหรือไม่พานี่ บางทีก็ขึ้นกับศักยภาพของเจ้าภาพด้วยเหมือนกัน อย่างโอลิมปิกหรือเอเชี่ยนเกมส์ เจ้าภาพก็จะมีการเตรียมศักยภาพ ในการดูแลนักกีฬาไว้อย่างดีมาก ที่โอลิมปิกเค้าก็จะมี MRI (Magnetic resonance imaging เครื่องตรวจอวัยวะภายในด้วยคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า : ผู้เรียบเรียง) อยู่ที่ศูนย์พักนักกีฬาเลย ถ้านักกีฬามีปัญหาแล้วเราต้องการตรวจ เช่นนักกีฬาไหล่หลุดจากการแข่งขันกีฬา แล้วอาจารย์อยากทราบว่า เค้ามีกล้ามเนื้ออะไรฉีกขาดบ้าง เพื่อประโยชน์ในการวางแผนการรักษา ก็สามารถส่ง MRI ได้เลย แต่ในบางที่ก็จะไม่พร้อมเท่ากับที่เราเอาไปด้วยซ้ำไป



RMO : อยากให้อาจารย์ช่วยเล่าบรรยากาศการทำงาน ความสนุกและความประทับใจจากซีเกมส์ครั้งล่าสุดนี้ครับ
อ.กันยิกา : อย่างที่บอกไปว่าซีเกมส์ครั้งนี้ มีความแตกต่างจากครั้งอื่นๆ เพราะเจ้าภาพจัดให้นักกีฬาของประเทศต่างๆ แยกกันอยู่ แต่ถ้าเป็นนักกีฬาประเภทเดียวกัน หลายๆชาติก็จะอยู่ที่เดียวกัน อย่างเช่น ยิมนาสติกไทยก็จะไปอยู่ร่วม กับนักกีฬายิมนาสติกของประเทศอื่นๆ ในครั้งนี้ก็เลยแปลกออกไป เหมือนกับว่าเราไม่มีทีมใหญ่ เราไม่มีการ assignment เหมือนเดิมว่า วันนี้เราจะไปดูกีฬาอะไร พรุ่งนี้จะไปดูอะไร โดยปรกติเวลาไป เราก็จะพยายามจัดการดูแล ให้มีความสอดคล้อง อย่างกีฬาที่ต้องมีการปะทะ มีการต่อสู้ ก็จะจัดแพทย์ทางด้านออร์โธปิดิกส์ ไปดูเป็นส่วนใหญ่ แต่ถ้าเป็นกีฬาที่เบาลงมาโอกาสบาดเจ็บ น้อยกว่าหน่อย ก็จะจัดแพทย์สาขาอื่นไปดู เช่นแพทย์สาขาเวชศาสตร์ฟื้นฟูผลัดกันไปดู แล้วก็มีอายุรแพทย์ช่วยดูแล เรื่องการเจ็บป่วยทั่วๆไป เราก็ปรึกษาได้ ทีนี้พอเราต้องไปคนเดียวเราก็ต้องดูหมด ไม่ว่าจะเป็นหวัด เจ็บคอ แพ้ยา แพ้อากาศ กลายเป็นว่าเราต้องดูคนเดียวหมด ซึ่งทำให้ตอนแรกๆรู้สึกแปลกๆ เพราะปรกติเราก็จะมีที่ปรึกษาเยอะ แต่ว่าในครั้งนี้นักกีฬาของเราฟิตดีทีเดียว เพราะฉะนั้นเรื่องที่เค้ามีปัญหาก็จะเป็นการเจ็บป่วยเล็กๆน้อยๆ เรื่องของการบาดเจ็บมักจะเป็นการบาดเจ็บที่เป็นเรื้อรังอยู่เดิม จากการฝึกซ้อม เราก็ให้การดูแลให้เค้าสามารถลงแข่ง ได้อย่างเต็มศักยภาพมากที่สุด ตรงนั้นก็จะเป็นงานถนัดของเราอยู่แล้ว

ดูยิมนาสติกครั้งนี้ ก็ได้ดูหมดเลย ทั้งประเภทที่เราคุ้นเคยกันอยู่แล้ว เช่น บาร์เดี่ยว บาร์คู่ ฟลอร์เอกเซอไซส์ (Floor exercise) จนกระทั่งยิมนาสติกลีลา และแอโรบิคยิมนาสติก เป็นแบบการเต้นแอโรบิคโดยใช้ท่ายิมนาสติก โดยปรกติเคยไปดูยิมนาสติกนานมาแล้ว เวลาที่ไปในช่วงแรกๆที่ไปมาเลเซีย ก็ได้ดูยิมนาสติกสมัยธีระ พงศ์พาณิชย์ แล้วก็ร้างไปนานไปดูกีฬาประเภทอื่น พอมาดูก็ต้องมาจัดใหม่ มาดูวิธีการแข่งขันใหม่ แล้วไปฟิลิปปินส์หนนี้ เราก็คงจะพอทราบข่าวเหมือนกับเจ้าภาพเอาเปรียบ ซึ่งตรงนี้เนี่ยก็คงแล้วแต่มุมมองของแต่ละคน เค้าก็จัดตามศักยภาพของเค้า เพราะฉะนั้นยิมที่เราไปแข่งขัน เราก็จะเสียเปรียบ เพราะมันเป็นยิมเล็ก ยิมแบบเท่ากับโรงยิมของเราเองเนี่ย (โรงยิมม.อ. : ผู้เรียบเรียง) ซึ่งเวลาที่เราจัดการแข่งขัน เราไม่เคยจัดในโรงยิมขนาดนี้เลย จัดในยิมใหญ่ อุปกรณ์จะดี ไม่ต้องกลัวการบาดเจ็บเลย ทีนี้พอเจอบรรยากาศแบบนี้ เราก็เสียเปรียบไปโดยปริยาย ในเรื่องที่ทำเต็มหรือไม่เต็มศักยภาพ มันก็เป็นเรื่องที่พูดยาก บางครั้งนักกีฬาเราก็พลาดเองเราก็เห็นอยู่ ซึ่งจริงๆแล้วเราจะต้องไม่พลาด เพราะถ้าพลาดเนี่ย เราจะโดนซ้ำแน่นอน แต่ถ้าไม่พลาดนะ เราก็ยังมีโอกาสอยู่ อย่างมากก็เหรียญร่วม และถ้าเราไปแข่งโดยไม่หวังเหรียญ จุดไคลแมกซ์ก็อยู่ที่ว่า นักกีฬาเราทำได้เท่าที่ซ้อมหรือเปล่า อย่างตอนกีฬาช่วงแรกๆที่เป็นยิมนาสติกทั่วไปจะยังไม่ค่อยชัด แต่ถ้าเป็นยิมนาสติกลีลาจะเห็นชัดมาก เพราะเราจะเห็นการซ้อมของเค้าก่อนที่จะลงแข่ง วันแรกๆจะเป็นยิมปรกติแข่งกันก่อน เราก็ไม่ได้เห็นว่าเค้าซ้อมกันได้มากน้อยแค่ไหน แล้วก็เห็นเค้าแข่งเลย เราก็ได้แต่เปรียบเทียบกับนักกีฬาประเทศอื่นว่าดีหรือไม่ดี อย่างมากก็คุยกับโค้ชว่าวันนี้ทำได้ดีทำไม่ได้ดีตามนั้น แต่ก็ไม่รู้ว่านักกีฬาทำได้สูงสุดตามศักยภาพ เราก็เชียร์ไป แต่พอยิมลีลาเราก็รู้เลยว่านักกีฬาเล่นดีขึ้นหรือแย่ลงยังไง เพราะฉะนั้นตรงนี้ต่างหากที่เป็นจุดสนุก โดยไม่คำนึงว่าเราจะแพ้ เราไม่ได้เหรียญ แต่เราดูแล้วเราคาดคะเนว่าเออของเราทำสวยกว่า ของเราทำได้เพอร์เฟ็ค แน่นอนว่าบางครั้งเราก็จะอินไปว่า นักกีฬาเราทำได้ดีแต่ได้คะแนนน้อย เราก็จะโวยไปบ้าง แต่มันก็เป็นอะไรที่ไม่ได้สำคัญเท่ากับว่า นักกีฬาเค้าทำได้เต็มที่หรือเปล่า เพราะอย่างนักกีฬาคนหนึ่ง เรารู้เลยว่าเค้าจะไปได้ไกลมาก ไกลกว่าที่เค้าเป็นอยู่เนี่ยเยอะ ก็เป็นจุดที่น่าสนใจ มากกว่าว่าเราแข่งครั้งนี้เราแพ้หรือเปล่า